Detail

เซทนี้รวมภาพ
เก็บตกระหว่างการเดินทางแถวๆ แม่ลาน้อย
บ้านรักไทย
และสุดแดนสยามที่ช่องนาป่าแปก แอบส่องบ้านเรือนว้าแดงมานิดหน่อยด้วยครับ

Comment : 1

มุมเล็กบริเวณร้านกาแฟที่แม่ลาน้อยครับ มองเห็นฉากหลังเป็นวิวทิวทัศน์บ้านแม่ลาน้อย
ก่อนแยกเข้าเที่ยวชมถ้ำแก้วโกมล Unseen อีกที่
แต่ผมไม่ได้เข้าชมทั้งๆที่ไปถึงปากถ้ำแล้ว..........คนเยอะครับ รอคิวเข้าชมร่วมชั่วโมงกว่าๆ ไม่ไหว

Comment : 2

ที่นี่ถือเป็นจุดพักรถที่ดีครับ มีร้านอาหาร ร้านกาแฟ ร้านขายของฝาก
รวมถึงมีการจำลองชิงช้าของชนเผ่าต่างๆ มาให้เล่นกันด้วยครับ

Comment : 3

ทางระหว่างไปถ้ำแก้วโกมลนี้ ต้องวิ่งผ่านหุบเขา ที่พื้นที่ราบมีแปลงนา แปลงผัก ไหนๆไม่ได้ดูถ้ำ
ขอแอบเก็บภาพวิวแถวๆนี้ละกันครับ

Comment : 4

อีกสักภาพ

Comment : 5

ออกจากแม่ลาน้อยมุ่งตรงสู่แม่ฮ่องสอน ระหว่างทางแวะพักซื้อน้ำ และเข้าห้องน้ำที่ร้านขายของชำแห่งหนึ่ง
เจอคุณยายน่ารักมากครับๆ ขอให้ท่านโพสท่าหน่อย ไม่ปฏิเสธเลยครับ อิอิ

Comment : 6

จุดพักรถเงียบๆอีกแห่ง ก่อนเข้าถึงตัวแม่ฮ่องสอนแถวๆผาบ่อง เดินวนเข้าไปอีกนิดจะพบวิวสวยๆ
ที่มีลำธารไหลผ่านซอกเขาออกมาเจอกับฝายชลประทาน

Comment : 7

ตัดข้ามมาที่บ้านรักไทยเลยนะครับ
บ้านรักไทย ตั้งอยู่หมู่ที่ 6 ตำบลหมอกจำแป่ อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน เป็นหมู่บ้านชาวจีนยูนนาน
อดีตทหารจีนคณะชาติ (กองพล 93) "ก๊กมินตั๊ง" บ้านรักไทยอยู่สูงจากระดับน้ำทะเล กว่า
1,776 เมตร ทำให้พื้นที่เหมาะสมอย่างยิ่งกับการปลูกชาพันธุ์ดี และพืชเมืองหนาว
ทิวทัศน์ของหมู่บ้านโอบล้อมไปด้วยทิวเขา แมกไม้ที่อุดมสมบูรณ์
มีสถานที่ท่องเที่ยวและกิจกรรมการท่องเที่ยวหลากหลายรูปแบบ

Comment : 8

ที่บ้านรักไทยนี้ เรามารถสัมผัสวิถีชีวิตความเป็น อยู่ของชาวจีนยูนนาน กับบ้านดิน
ชมไร่ชาเขียวเป็นแนวยาว ตามเนินเขารอบๆ บ้านรักไทย ศึกษาวิธีการ ปลูก - เก็บใบชา
และเพลิดเพลินกับการขี่ฬอ ชมไร่ชา ชมการอบใบ ชาในโรงอบใบชา และที่นักท่องเที่ยวชื่นชอบมากๆ คือ
การได้ชิมชาฟรี ของชาวยูนนาน นอกจากนั้นยังสามารถเลือกซื้อ ชาเป็นของฝาก มีให้เลือกหลากหลาย อาทิ
ชาเขียว ชาอู่หลง ชามะลิ

Comment : 9

จากภาพยนต์ Happy Birthday ครับ
ร้าน จูจู
วิวจะมองเห็นจากอ่างเก็บน้ำ เมนู ยอดฮิตขาหมูยูนาน น้ำจิ้มสูตรเด็ด จิ้มกินกับหมั่นโถร้อนๆ ผัดผักสี่ฤดู
เป็นผักเฉพาะในพื้นที่ เข้าใจว่านำมาจากจีน ไม่มีชื่อไทยเลย อร่อยมั่กๆไข่สามสี จะใช้ไข่ต้ม ไข่เค็ม
และไข่เยี่ยวม้า มาต้มแล้วนำไปนึ่ง ปลาเปรี้ยวหวาน จะทอดปลาแล้วราดด้วนน้ำเปรี้ยวหวาน

Comment : 10

ภายในร้านครับ

Comment : 11

เด็กน้อยมาเดินเล่น

Comment : 12

มีเพื่อนมาเล่นด้วยละ

Comment : 13

แดดแรงในวันนั้น แต่อากาศก็เย็นๆนิดๆ เด็กๆก็เล่นกันไปครับ

Comment : 14

นั่นละครับ ของเล่นยอดฮิต และสนุกมาก สังเกตสีหน้าแววตาของน้องคนหลังสิครับ อยากมีส่วนร่วมด้วยสักล้อ

Comment : 15

ผมเห็นชายชราคนนี้ ทำให้อดคิดไม่ได้ว่าเคยเป็นทหารมาก่อนหรือป่าว

Comment : 16

อีกฝั่งหนึ่งของทะเลสาบมีคนมากางเต็นท์กันด้วย

Comment : 17

นอกจากร้าน จูจู ยังมีร้านขายอาหารพื้นเมืองทั่วไปอยู่ด้วยครับ

Comment : 18

เดินอยู่แถวๆร้าน จูจู สักพัก ผมก็สังเกตเห็นเส้นทางจาก GPS ที่เปิดดูอยู่ว่า
แถวๆนี้มันติดกับชายแดนเหลือเกิน และมีเส้นทางถนนที่สามารถไปถึงได้ด้วย จึงถามคนแถวๆนั้นเอา
เขาก็ชี้ๆให้ไปตามเส้นโน้นนี้ ก็เลยลองตัดสินใจไปดูครับ

Comment : 19

ขับไปไม่ไกลครับ 200-300 เมตร ก็เจอฐานปฏิบัติการของทหารไทย พร้อมซุ้มประตู ป้ายบอกว่า
สุดแดนสยามช่องานป่าแปก................ใกล้กว่าที่คิดแหะ ลงไปทักทายทหารหาญ ทราบว่าฝั่งโน้นคือ
ว้าแดงครับ จุดที่เรายืนอยู่ คือฐานปฏิบัติการนาป่าแปก-รักไทย

Comment : 20

เราสามารถข้ามไปฝั่งโน้นได้ครับ แต่ห้ามเอารถเข้าไป และที่สำคัญ ห้ามถ่ายรูปด้วย................เซ็งเลย

Comment : 21

นี่ละครับ ประตูระหว่างประเทศ ประตูสู่เพื่อนบ้านเรา.................ฝั่งโน้นจะมีท๊อปฟี่ขายไหมน๊าาาาาา

Comment : 22

พี่ๆทหารอาสามาเดินเข้าไปเยี่ยมชมในเขตว้าแดงด้วยนะครับ แต่เราตัดสินใจว่าไว้คราวหน้าดีกว่า
วันนี้ขอเยี่ยมชมฐานปฏิบัติการบนเนินเขานี้ และมองว้าแดงจากมุมสูงละกัน

Comment : 23

ทหารที่นี่อยู่กัน 2 ผลัดครับ บนเนินก็เหมือนๆกับฐานปฏิบัติการชายแดนทั่วไปครับ

Comment : 24

มีบังเกอร์อยู่ประปราย เนื่องจากพื้นที่เราเป็นแหลมติ่งยื่นออกไประหว่างพื้นที่ว้าแดงและทหารพม่าครับ
เวลามีการยิงกัน ก็จะมีกระสุนวิ่งข้ามหัวเราไปมาแบบนี้เสมอ

Comment : 25

ที่นี่ใช้ไฟฟ้าจากพลังงานแสงอาทิตย์ด้วยนะครับ

Comment : 26

ที่เห็นบ้านเรือนตรงกลางหุบเขาไกลๆ นั่นละครับ ว้าแดง

Comment : 27

ถัดมาทางซ้ายหน่อย จะเห็นบ้านบนเนินเขาที่อยู่ถัดสูงขึ้นมาจากตัวหมู่บ้าน

Comment : 28

บนเทือกเขาระหว่างแม่น้ำสาละวิน กับแม่น้ำโขงบนแผ่นดินรัฐฉานตอนบน มีชนกลุ่มน้อย ซึ่งได้ชื่อว่า
เป็นนักรบที่ดุร้ายที่สุด อาศัยอยู่มานานหลายศตวรรษ ดินแดนแห่งนี้ ไม่เคยตกอยู่ภายใต้การปกครองครองใคร
ไม่มีใครอยากสู้รบกับพวกเขา แม้แต่ทหารพม่า ที่ได้ชื่อว่าโหดเหี้ยมต่อชนกลุ่มน้อยมากที่สุด ก็ยัง
"เข่าอ่อน" เมื่อเจอนักรบกลุ่มนี้เดินผ่าน เพราะพวกเขาคือ ว้าแดง -- อดีตนักล่าหัวมนุษย์
แห่งลุ่มน้ำสาละวิน
ชาวว้ามีขนบธรรมเนียมประจำเผ่า ที่เด่นมากสองอย่าง อย่างแรก คือการปลูก และพึ่งพาฝิ่น ในทางเศรษฐกิจ
อย่างที่ ๒ คือธรรมเนียมการล่าหัวมนุษย์ ซึ่งเป็นประเพณีดั้งเดิมของชาวว้า พวกเขาเชื่อว่าหัวมนุษย์
มีอำนาจ และความพิเศษ หากเกิดภัยแล้ง หรืออาเพศขึ้น บนแผ่นดินว้า ชาวว้าจะออกล่าหัวมนุษย์
เพื่อให้แผ่นดิน กลับมาสมบูรณ์อีกครั้ง (ปัจจุบันประเพณีนี้ยกเลิกไปแล้ว
แต่ยังมีกะโหลกมนุษย์ให้เห็นอยู่บนหิ้งผีตามบ้าน)

Comment : 29

"ผลดี� ของการล่าหัวมนุษย์ ที่ชาวว้าได้รับ นอกเหนือจากการแก้ปัญหาอาเพศ
ตามความเชื่อของชนเผ่า ก็คือ ภาพความดุร้าย กล้าหาญ จนใครอื่นไม่กล้าย่างกราย เข้ามาปกครองดินแดนแห่งนี้
แม้กระทั่งพม่ากับจีน ยังเกี่ยงกันว่า ใครจะรวมดินแดนว้าไว้ ในเขตปกครองของตน ท้ายที่สุด
จีนก็ยกดินแดนแห่งนี้ ให้อยู่อังกฤษดูแล (ขณะนั้นพม่า ยังอยู่ภายใต้การปกครอง ของอังกฤษ ปี ๒๔๒๘)
แต่อังกฤษดูจะไม่ชอบใจเท่าไร เพราะเคยส่งทหารอังกฤษ ไปสำรวจดินแดน เพื่อเตรียมปกครอง
แต่ปรากฏว่าทหารอังกฤษ ถูกนักรบชาวว้า ล่าหัวไปสังเวยอาเพศหลายครั้ง เมื่อถูกล่าหัว หนักเข้า ในที่สุด
อังกฤษก็เลือก ที่จะเก็บหัวนายทหารอังกฤษไว้บนบ่า มากกว่าอยากเข้าปกครองดินแดนว้า ชาวว้าจึงมีอิสระ
จากการปกครองของทุกฝ่าย มาจนถึงวันนี้
ในช่วงสงครามระหว่างรัฐบาลพม่า กับพรรคคอมมิวนิสต์พม่า พรรคคอมมิวนิสต์พม่า พ่ายแพ้ต่อพม่า
ในการรบแถวภาคกลาง จึงถอยร่นขึ้นไปอยู่ แถวรัฐฉานตอนเหนือ เพราะต้องการหาที่พึ่ง จากพรรคคอมมิวนิสต์จีน
พรรคคอมมิวนิสต์พม่า เข้าไปสร้างฐานบัญชาการ ในอาณาบริเวณที่ว้าอาศัยอยู่ และเกณฑ์ชาวบ้านมาเป็นทหาร
ในเวลานั้นชาวว้า เคยแบ่งออกเป็นสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งเข้าข้างรัฐบาล อีกฝ่ายเข้าข้างคอมมิวนิสต์
ก่อนพรรคคอมมิวนิสต์ล่มสลายไม่นาน ปี ๒๕๓๒ ทหารว้าก่อกบฏ พรรคคอมมิวนิสต์พม่า จนผู้นำอาวุโส
ต้องหนีเข้าไปอยู่ในเมืองจีน หลังจากนั้นชาวว้า ก็ตั้งสหพันธรัฐว้า - UWSP (United Wa State Party) ขึ้น
เพื่อเรียกร้องอำนาจ ในการปกครองตนเอง เช่นเดียวกับชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ ในประเทศพม่า
ซึ่งชาวว้าต้องจ่ายค่าภาษีอากร ให้แก่สหพันธรัฐว้า เป็นค่าใช้จ่ายสำหรับติดอาวุธกองทหารว้า
เพื่อภารกิจนี้ด้วย

Comment : 30

รัฐบาลพม่าเกรงว่ากองกำลังทหารว้า ๓ หมื่นคนจะขยายอิทธิพล ครอบคลุมพื้นที่รัฐฉาน
จนทหารพม่าย่างกรายเข้าไปไม่ได้ จึงรีบติดต่อเจรจาหยุดยิง ตั้งแต่แรกจัดตั้งสหพันธรัฐว้า โดยยื่นข้อเสนอ
ที่เอาใจคนว้าเป็นพิเศษ ตั้งแต่ยอมให้ว้าทำธุรกิจค้ายาเสพย์ติด ที่ตนถนัดได้ต่อไปอย่างเสรี
และยังสัญญาว่า จะพัฒนาอาณาบริเวณ ในเขตเมืองโกกัง และเนินเขาว้าอย่างเต็มที่
รัฐบาลพม่าพร้อมจะอนุมัติงบประมาณ จำนวน ๗๐ ล้านจั๊ต เพื่อใช้ในการสร้างถนน สะพาน โรงเรียน
และโรงพยาบาลในเขตนี้ พร้อมจัดสรรข้าว และน้ำมัน มาบริการประชาชนชาวว้าฟรี ๆ ขออย่างเดียวว่า
ให้หันกระบอกปืน ไปทางชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ นั่นหมายความว่า ทหารพม่าไม่ต้องออกแรงรบให้เปลืองแรง
เปลืองกระสุน เปลืองชีวิต ปล่อยให้นักรบว้าผู้ดุร้าย ปราบชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ แทน
ในปี ๒๕๓๕ ทหารว้าเกือบหันกระบอกปืน มาทางทหารพม่า เมื่ออูซอลลู ผู้นำชาวว้าคนสำคัญ
ถูกหัวหน้าสืบราชการลับ ของทหารสลอร์ก จับกุมตัวในข้อหายาเสพย์ติด และถูกทหารสลอร์กทรมานอย่างทารุณ
ต้าไหล ขุนพลว้าผู้ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่ มากับอูซอลลู ได้ยื่นคำขาดต่อสลอร์กว่า
ตนจะละเมิดข้อตกลงหยุดยิง ระหว่างทหารว้ากับทหารสลอร์ก หากทหารสลอร์กไม่ยอมปล่อยตัวอูซอลลู
"คำขาด" ของต้าไหลทำให้สลอร์ก รีบปล่อยตัวอูซอลลูทันที

Comment : 31

สำหรับอูซอลลู แม้ว่าเขาจะเป็นลูกหลานชาวว้า ซึ่งเห็นฝิ่นมาแต่อ้อนแต่ออก แต่เขากลับไม่เคยค้าฝิ่น
ซ้ำยังมองว่า ฝิ่นทำลายทั้งชีวิต และภาพพจน์ของชาวว้า เขาจึงไม่ข้องเกี่ยวกับธุรกิจนี้
ทั้งยังเป็นผู้ริเริ่มความคิด ให้ชาวว้าเลิกปลูกฝิ่นด้วย ขุนพลผู้นี้ จึงได้ฉายาว่า
"เจ้าฝิ่นขาวชาวว้า" ขุนพลผู้ที่มือไม่เคยแปดเปื้อน เงินสกปรกจากยาเสพย์ติด
แต่การจะให้ชาวว้าเลิกปลูกฝิ่น ไม่ใช่ของง่าย อาจจะเป็นเรื่องยากกว่า การเลิกประเพณีล่าหัวมนุษย์
ซึ่งใช้เวลากว่าสองทศวรรษเสียอีก เพราะชาวว้าปลูกฝิ่น กันมาหลายชั่วอายุคน และที่ยิ่งยากกว่านั้นก็คือ
รายได้ที่รัฐว้าต้องหามาทดแทนรายได้ จากภาษีที่เก็บจากการปลูก และค้าฝิ่นกว่าปีละ ๒,๐๐๐ ตัน ทั้งอูซอลลู
และต้าไหล เคยกล่าวแถลงนโยบายของรัฐบาลว้า เรื่องการปลูกฝิ่นว่า

"เราต้องการพัฒนาราษฎรของเรา เราต้องการให้ว้า เป็นรัฐอิสระอยู่ในเขตของพม่า
โดยที่เราต้องเริ่มต้น ด้วยการเลิกปลูกฝิ่นเสียก่อน เพราะฝิ่นนั้นทำลายทั้งภาพพจน์ และชีวิตราษฎรของเรา
การเลิกปลูกฝิ่น เป็นความรับผิดชอบในส่วนของเรา แต่ขณะเดียวกัน เราก็ต้องการความช่วยเหลือ
จากต่างประเทศด้วย"
และสิ่งที่เขาต้องการจากต่างประเทศคือ
"เราไม่ต้องการเงิน เรามีเงินมากพอแล้ว ที่เราต้องการก็คือ ความช่วยเหลือทางด้านเทคโนโลยี
จากองค์กรเอกชนนานาชาติ จากรัฐบาลประเทศต่าง ๆ และจากสหประชาชาติ เราต้องการผู้เชี่ยวชาญด้านการเกษตร
วิศวกรรม และภูมิศาสตร์ เพื่อช่วยให้เราสามารถปลูกพืชทดแทนฝิ่น และหาทางช่วยเราใช้ประโยชน์
จากทรัพยากรธรรมชาติอื่น ๆ และเรารู้ดีว่า คงอีกนานทีเดียว กว่าชาวว้าจะเลิกปลูกฝิ่นได้สำเร็จ"

Comment : 32

๑๗ มกราคม ๒๕๔๓ หนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์ ระบุว่า รัฐบาลทหารพม่า อำนวยความสะดวกให้ชาวว้าจำนวน ๕
หมื่นคน อพยพจากทางตอนเหนือของรัฐฉาน ติดชายแดนจีน มาสู่ชายแดนไทย รัฐบาลพม่าชี้แจงเหตุผลว่า
การเคลื่อนย้ายว้าลงใต้ ก็เพื่อหาแหล่งปลูกพืชอื่น ที่ไม่ใช่ฝิ่น และทำการเลี้ยงสัตว์
โดยมีเป้าหมายไว้ว่า จะเปลี่ยนอาชีพชาวว้า จากการปลูกฝิ่นเป็นพืชทดแทน เพื่อจะทำให้เขตเดิม
ซึ่งขึ้นชื่อลือชาว่า เป็นแหล่งยาเสพย์ติด กลายเป็นเขตปลอดยาเสพย์ติดให้ได้ในปี ๒๕๔๘
หรืออีกห้าปีข้างหน้า และภายในเวลา ๑๕ ปี ประเทศพม่าจะต้องเป็นเขตปลอดฝิ่น และยาเสพย์ติด
พรพิมล ตรีโชติ นักวิชาการด้านชนกลุ่มน้อย จากสถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กล่าวถึงเรื่องนี้ไว้อย่างน่าสนใจว่า
"เป็นการยากที่เราจะบอกได้ว่า สาเหตุที่แท้จริง ของการเคลื่อนกำลังคนครั้งใหญ่นี้
มีนัยสำคัญทางการเมืองอย่างไร แต่ที่พอจะประมวลได้คร่าว ๆ ในเบื้องต้นก็คือ รัฐบาลพม่า
ต้องการยันกำลังกับกลุ่มของอดีต MTA หรือกองทัพเมืองไตของขุนส่า ซึ่งได้ข่าวว่า
จะกลับมาเคลื่อนไหวในวงการยาเสพย์ติดอีกครั้ง เพราะพื้นที่นี้ เป็นพื้นที่เดิมของ MTA
รัฐบาลเพียงแต่ใช้โจรสู้กับโจร ก็เพียงพอแล้ว

"สาเหตุที่ ๒ อาจเป็นเพราะว่า รัฐบาลจีนโดยเฉพาะที่ยูนนานนั้น
เอาจริงกับเรื่องยาเสพย์ติดมากขึ้น บรรยากาศบริเวณชายแดนจีน จึงไม่เหมาะกับการผลิต
และค้ายาเสพย์ติดอีกต่อไป ไม่เหมือนเมืองไทย ซึ่งกลายเป็นตลาดใหญ่เข้าไปทุกที

Comment : 33

"สิ่งที่น่าเป็นห่วงก็คือ ชาวว้าคงไม่หันมาปลูกสตรอเบอรี และบร็อกเคอรีได้ ในระยะสองสามปีนี้แน่
ๆ เพราะถ้าปลูกจะไปหาตลาดที่ไหน ถนนหนทางก็กันดาร ผักผลไม้ก็คงจะช้ำ ตั้งแต่ตอนลงจากดอย
จะให้ชาวว้าปลูกอะไรถ้าไม่ใช่ฝิ่น เพราะเป็นทั้งอาชีพที่ชาวว้าคุ้นเคย ไม่ต้องหาตลาดรองรับ
และภูมิศาสตร์ที่ย้ายมาอยู่ใหม่ ก็เหมาะสมสำหรับปลูกฝิ่น ดังนั้นโอกาสที่ยาบ้า
จะทะลักเข้าไทยย่อมมีมากขึ้นอย่างแน่นอน และการแก้ไขปัญหา ก็คงจะยากมากขึ้น เพราะชุมชนใหม่
ที่ย้ายมาประชิดบ้านเรา เป็นชุมชนที่คนไทยไม่คุ้น คนไทยคุ้นกับชาวไทยใหญ่มากกว่า
การเจรจากันก็คงจะลำบากมากขึ้น และถ้ามีปัญหาทะเลาะกัน จะเป็นอย่างไร คนไทยจะสู้คนว้าได้หรือ
รัฐไทยมองเห็นปัญหาเหล่านี้หรือเปล่า สรุปแล้วอีกห้าปีข้างหน้า เขตปลอดฝิ่นที่ว่า คงจะอยู่แถวชายแดนจีน
แต่มาชุมเอาแถว ๆ ชายแดนไทยแทน�

อย่างไรก็ตาม แม้พม่า จะแสดงเจตนาดีต่อว้า แต่ใช่ว่าว้าจะไว้วางใจพม่าเสียทีเดียว ขุนพลว้า -- อูซอลลู
เคยพูดถึงรัฐบาลพม่าไว้ว่า
"เราไว้ใจรัฐบาลพม่าไม่ได้หรอก เท่าที่ผ่านมา เราไม่เคยเห็นเงินช่วยเหลือชนกลุ่มน้อย
ที่สหประชาชาติส่งมาให้ สำหรับชาวว้าเลย เงินเหล่านั้น
ปรากฏอยู่ก็แต่ในหน้าหนังสือพิมพ์เท่านั้น"
นอกจากเรื่องนี้แล้ว ชาวว้ายังไม่ไว้ใจรัฐบาลพม่าอีกหลายเรื่อง ล่าสุด เมื่อต้นปีที่ผ่านมา
มีเสียงปืนใหญ่ยิงเข้าไปในเขตว้า งานนี้ฝ่ายที่น่าสงสัยที่สุดคือ รัฐบาลพม่า เพราะบริเวณนั้น
อยู่ห่างจากชายแดนไทย อีกทั้งอยู่ห่างจากกองกำลังไทยใหญ่ กองกำลังที่อยู่ใกล้ที่สุดคือ ทหารพม่า
แม้จะยังจับมือใครดมไม่ได้ แต่ความไม่ไว้วางใจ "ศัตรู" รอบข้างย่อมเกิดขึ้นในใจคนว้า
และนั่นอาจทำให้เสียงปืนของนักรบว้าดังขึ้น แถวชายแดนไทย - พม่าอีกครั้ง

Comment : 34

เนินเขาอีกฝากที่เรามองเห็นได้คือ ฐานปฎิบัติการของทหารพม่าครับ

Comment : 35

แน่นอนครับ ส่วนสันเขาลูกนี้คือเขตแดนไทยครับ

Comment : 36

ลงจากฐานปฏิบัติการนาป่าแปก ตลอดการเที่ยวชมครั้งนี้มีผู้บังคับบัญชาฐานเป็นผู้พาเที่ยวชมตลอดครับ

Comment : 37

กลับเข้ามายังตัวบ้านรักไทย แวะทานข้าวที่ร้านประจำ ร้านชาลี ชาอร่อยครับ
ได้ชาเป็นของฝากกลับมาเยอะทีเดียว

Comment : 38

เจอเด็กๆไม่ได้ ตัวแทนแห่งความสนุก สดใส ร่าเริง มักจะได้ภาพแปลกๆ น่ารักๆ จากเด็กๆ นี่ละครับ

Comment : 39

ส่วนสาวสวยคนนี้ก็เจ้าของร้านชาลี นี่ละครับ ที่มาของร้านประจำผม ชาอร่อยมากๆครับ คอนเฟิร์ม

Comment : 40

ลากันด้วยภาพนี้ละครับ น้ำลดตอผุดที่ทะเลสาบบ้านรักไทย
เกี่ยวกันไหมนี่
ขอบคุณชมไทยสำหรับพื้นที่ครับ

Comment : 41

ภาพแจ่มมากครับ...
เรื่องเล่าก็น่าติดตาม

Comment : 42

เหมือนอ่านสารคดีชนเผ่าครับ ภาพสวยดี และได้ความรู้ด้วย ขอบคุณครับสำหรับเรื่องราวดีๆ ที่เล่าขานต่อกัน
ตลอดจนภาพสวยๆ ที่ยอดเยี่ยมครับ

มอร์จัง

Comment : 43

ตอนนี้นั่งชมภาพคร่าวๆ ภาพสวยมากครับ เดี๋ยวขอเวลาตั้งใจอ่านอีกทีครับเรื่องราวน่าสนใจมาก ๆ

Comment : 44

ขอบคุณคุณ Goog time, คุณมอร์จัง, คุณเอก นะครับที่ชื่นชอบผลงาน
ส่วนข้อความเครดิตให้นิตยสารสารคดีนะครับ

Comment : 45

ภาพสวยงาม ข้อความดี....
เป็น1ในกระทู้โดนใจประจำเดือนมการาเลยครับ

Comment : 46

งดงามมากครับ
มุมมองผ่านเลนส์ทำให้ผู้ชมรู้สึกได้ถึงอารมณ์มากมายครับ

กระตุ้นต่อมอยากเที่ยวทันที

รอชมกระทู้ต่อไปนะครับ

Comment : 47

มีเปิดสอนเรียนถ่ายภาพเปล่าค่ะเนี่ย ถ่ายสวยมาก

Comment : 48

ขอบคุณคุณchaochao, คุณKarn, คุณPank ครับ
สอนถ่ายภาพ ฝีมือผมอาจจะยังไม่ถึงขั้นถ่ายทอดให้ใครได้ เนื่องจากไม่ได้เรียนมาโดยตรง
อาศัยครูพักลักจำเอามากกว่า เลยไม่รู้จะเริ่มสอนหรือมีหลักสูตรยังไง ที่ผ่านๆมาอาศัยการแนะนำ
แลกเปลี่ยนความรู้กันมากกว่าครับ ยังไงฝากคำถามในมัลติพลายผม แล้วทดลองนำไปถ่าย
แลกเปลี่ยนประสบการณ์กันก็ได้ครับ ยินดีครับ

Comment : 49

พี่น้องครับ ว้าที่นี้ ไม่ใช่ว้าแดงครับ

Comment : 50

อ้าว....จริงดิครับ.....คุยกับทหารที่นั่นทำไมบอกแบบนั้นหว่า!!!!